vertrek Azoren

14 mei 2016, zaterdag vertrek Sao Miguel Azoren naar Anjum, Nederland.
Vrijdag alles verder klaargemaakt en voorbereid, uitgeklaard bij de Port Captain, immigratie en douane, nog een paar stukken heerlijke Sao Miguel kaas gehaald, die was toevallig overal uitverkocht, dus ik heb er heel wat voor gelopen, een paar keer naar de wasruimtes gelopen om de laatste tas met wasgoed weg te werken, maar de machines zijn voortdurend in gebruik. Nou laat dan maar, terug naar Isabel, de assistent port captain, om mijn muntjes weer in te wisselen voor geld. En dan zijn we intussen zo moe, dat we toch niet vrijdagavond willen vertrekken, maar lekker nog een nachtje rustig samen in ons bed kunnen slapen en dan vertrekken we zaterdagochtend heel vroeg. Laatste mails verstuurd en klaar zijn we.
Zaterdag loopt om 05.00 uur de wekker af, het is nog aardedonker, koffie maken en ontbijten, dan kunnen de electrakabel eraf, de extra lijnen los en een uur later varen we weg. Vol goede moed, we hebben er zin in, we hebben het zo goed voorbereid. Kom maar op met die oceaan. Motor loopt als een zonnetje, sproeit koelwater als een fontein, we varen de haven uit en het eerste stuk blijven we op de motor varen, we moeten vlak langs de rotskust en een grote geankerde tanker. We zetten de AIS aan, die begint direct weer alarm te gillen. Ja we weten dat die tanker vlak bij ligt! Vervolgens begint de AIS te roepen, dat hij geen stroom genoeg krijgt. Daar kan hij zo in overdrijven, we zijn net van de walstroom af, dus wat nou 12 volt alarm? Toch nog even controleren hoe de stroom staat. He, we zijn al 4% gezakt, dat kan helemaal niet. Nog even beter kijken, Roderick kom eens we hebben een probleem, de motor geeft geen stroom aan de accu's. Ach nee he,hoe kan dat nou? Motorruim open, kijken, kijken kijken. Jee, nu moet hij vlak bij een draaiende motor op een bewegend schip de draden doormeten. Hij weet geen oplossing. We zijn beide diep teleurgesteld, het zal toch niet waar zijn. We hebben net gisteravond, na lang rekenen en herrekenen de aankondiging van aankomst rondgestuurd. Nog eens kijken, wacht ik geloof dat ik het heb, hier is een heel klein kabeltje met een gebroken connector. Maar hij kan toch niet vinden waar het bevestigd moet worden. Er hangen ook wat andere voorbewerkte kabeltjes daar los. Het betreft de alternator, de dynamo van de motor, die ons hele electrische circuit voedt, als je daar een fout maakt, kan dat desastreuse gevolgen hebben. Boeken erbij, niks te vinden. Nu nog maar een optie, we moeten terug. We zijn beide bedroefd, het is nu weekend, daarna moet dan nog de monteur komen, als er iets met de alternator niet goed is, kost dat ook weer dagen, intussen is ons weerslot voorbij. We hebben 11/12 dagen om naar het Kanaal te komen en 4/5 om naar Anjum te varen. Dan blijven er nog een paar reservedagen over voor gebruik. Maar als we nu niet kunnen vertrekken, is het volgende gunstige weerslot pas weer over een week, dan halen we het dus nooit. Roderick belt Emanuel de monteur, doet zijn verhaal, dat we vandaag vertrokken zijn naar Nederland enz. maar Emanuel heeft vandaag geen tijd, die is bezig op een ander schip. Dan is het echt afgelopen. We varen terug en Roderick belt nogmaals of hij echt geen gaatje heeft, zijn vrouw is in tranen, enz enz. Dat gelooft hij niet, maar Roderick vertelt, dat het echt geen geintje is en of hij dan toch misschien… Okay, hij komt in ieder geval even kijken als hij klaar is. We liggen toevallig aan dezelfde steiger waar hij aan het werk is en al wie er komt geen Emanuel. Nu hebben we het echt opgegeven. Maar als Roderick bij het andere schip gaat kijken, is hij druk bezig met het lijmen van een rubberboot, tja, dat kun je ook niet onderbreken. Het is inmiddels half 12 en daar komt ie. Roderick vertelt het probleem, hij kijkt moeilijk, als het een probleem met de alternator is, het is nu weekend, de firma's zijn gesloten en maandag is weer eens een feestdag, dus wordt er ook niet gewerkt. Maar hij zal in ieder geval even kijken, hm moeilijk te zeggen, Roderick laat zien wat hij zelf geconstateerd heeft met de gebroken connector. Hij kijkt eens goed, ziet mijn bedrukte gezicht en zegt, You go home! Hee hoor ik dat nu goed, hij spreekt Engels op zijn Portugees. Ze gaan samen aan de slag, hij moet een connector hebben, nou die heeft Roderick wel natuurlijk, een krimptang, ook aanwezig, en binnen het half uur is de zaak gefikst. Hij zegt het nog een keer: You go home! Today? Vraag ik. Yes today! Helemaal blij natuurlijk Waarschijnlijk is de draad stuk getrokken toen we steeds bezig waren met de slangen van het koelsysteem erop en eraf halen om ze te testen. Wat zijn we je schuldig Emanuel? Hij pakt zijn portefeuille, kijkt nog eens, trekt er een visitekaartje uit en zegt: Stuur me maar een email als je thuis bent. Wauw dat is leuk. En om 12.00 gooien we wederom los. Nieuwe ronde nieuwe winnaars. Heerlijk weer, alleen vrijwel geen wind, dus de hele dag moet de motor aan. En dat is dit keer wel zo'n plezierig geluid. Kalme zee, schitterend eiland om langs te varen. We speuren naar walvissen, maar we kunnen niet alles hebben, wel komen we regelmatig knoertgrote leatherback schildpadden tegen van zeker wel een meter lang. Kortom een heel fijne vaardag en we zijn wederom vol goede moed. We zijn lekker opgeschoten om 12.00 uur zondagmiddag hebben we de eerste 136 Nm op de teller staan, daarvan hebben we er 16 gebruikt om weer terug te varen. Onze positie is dan 39 06.88N 024 11.69W. Wordt vervolgd. Anjum here we come!

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com

Het is bijna zover, aankomst Anjum na wereldreis

 

 

 

Wij vertrekken zaterdag, 14 mei 2016 vanuit de Azoren naar Nederland en alles zo gaat als gepland, komen we dan hopelijk behouden aan in Anjum op 5 juni. We hebben nog 1700 Nm te gaan, 3200 km, dus er kunnen zich nog onvoorziene omstandigheden voordoen. Houd aub de website in de gaten voor het laatste nieuws. 

2010  Wereldreis Roderick & Yvonne   2016

Zoveel gezien, zoveel beleefd, nu is het tijd om naar huis te gaan.

Na een wereldreis van 6 jaar met ons zeiljacht Happy Bird zijn wij onderweg naar Nederland. Wij hopen in Anjum aan te komen in  jachthaven Lauwersmeer, Oostmahorn 31, 9133 DT Anjum op   

zondag 05 juni 2016 rond 14.00 uur.

 

We vertrekken nu van de Azoren, nog heel wat mijlen te gaan, kijk op www.happybirdopzee.blogspot.com of deze aankomsttijd inderdaad gaat lukken.

Roderick en Yvonne van der Meulen- Bruseker

Website

Hoi allemaal, we hebben momenteel wat pech bij het op orde brengen van de website. Eerst een gecrashte computer, dan de telefoon stuk, die we nodig hebben als router. De website met veel moeite overgeheveld naar de kleine computer, die werkt! Hoera. Intussen hebben we de grote processie bijgewoond, onze dochter Mirella kwam op bezoek, we hebben een Whalewatchtour gedaan en een grote vinvis gezien, drie dagen lang alle mooie plekjes op het eiland verkend. Roderick zijn hand gaat nog steeds goed, er is een monteur langsgeweest voor de waterpomp van de koeling, die heeft hij meegenomen, was allemaal niet zo'n probleem, alleen komt hij steeds niet terug. Iedere keer krijgen we een SMS je dat hij het toch niet redt. We krijgen er een sik van. Vrijdag vonden we ineens de waterpomp voor de deur, hij belt nog wanneer,,,, Nu zal hij dinsdag komen. We zullen zien. Maandag is Mirel weer vertrokken, we hebben het erg leuk gehad. Maandagmiddag direct begonnen aan de website, hoop werk te doen, we hebben zo verschrikkelijk veel mooie foto's. Nou toen startte de crisis, alle verticale foto's komen horizontaal in de site. Hoe kan dat nou? Het is niet voor het eerst dat ik er mee werk. Per ongeluk een vinkje verkeerd? De hele verdere dag zijn Roderick en ik ermee bezig geweest. Stress. Binnenkort vertrekken we en dan moet alles klaar en nog veel meer. Gek worden we ervan. Nu zijn we tot de conclusie gekomen, dat we waarschijnlijk een update gekregen hebben, er zijn wel meer dingen veranderd, we krijgen het niet voor elkaar, het heeft ons zoveel stress en energie gekost. We halen nu gewoon de verticale foto's eruit. en gaan door. Het is hier koud, het Azoren hoog is een beetje ver te zoeken. Het eiland Sao Miguel vinden wij heerlijk, zeker om nog eens terug te gaan, vraag maar aan Mirel. Gezien het weer denken we om zaterdag te vertrekken en dan in principe in een ruk door naar Nederland. Houd deze site even in de gaten voor het laatste nieuws voor vertrek. Groetjes Yvonne en Roderick. 

Verzonden met Windows Mail

05 mei 2016, Ponta Delgada

Donderdag, 05 mei 2016, Ponta Delgada.

Inmiddels hebben we twee dagen doorgebracht bij de jaarlijkse processie van O Senhor Santo Cristo dos Miracles. Een groot religieus gebeuren, het heilige beeld van Christus wordt door de straten gedragen, over een bloementapijt vol mozaiken over de hele route, bijna 10 km. De hele stad doet mee, daarover zeer binnenkort meer op de website. Ik ben bezig die bij te werken, maar het zat niet helemaal mee, de grote computer is gecrashed, Roderick zijn telefoontoestel heeft het begeven enz. Roderick zijn arm gaat stukken beter, hij ontziet hem nog wel en doet voorzichtig aan, maar hij heeft geen pijn meer en is met de medicijnen gestopt. Mirella is dinsdag hier aangekomen, ook in goede staat, we zijn met haar 's avonds op stap geweest naar het schitterend geillumineerde plein, ook daar binnenkort foto's van op de site. Over een uurtje gaan we Whalewatchen, er zitten hier genoeg walvissen, dus we hopen er een paar te zien. Vanaf morgen wordt het heel zwaar weer op zee, dus het is onze enige mogelijkheid. Jullie horen nog van ons. Liefs Roderick Yvonne en Mirella.

Verzonden met Windows Mail

dag 17 naar de Azoren, laatste loodjes

Dag 17 oversteek Cabo Verde naar de Azoren, donderdag 28 april 2016.

Woensdagavond om 21.00 uur moeten we nog 67 Nm, dus de aankomst op donderdag moet lukken. We zeukeb kejjer diir net 3,5-4,5 knopen bij een wind tussen 9 en 11 knopen, heel relaxed dus. We kunnen de lichten van het eiland Santa Maria al zien, het eiland is 28 Nm van ons verwijderd. Het is buiten erg donker, de maan komt pas om half een vannacht op. De wind draait steeds verder naar het Noorden, we proberen zo hoog mogelijk aan de wind te varen, later staat de wind recht op onze neus en moeten we verschillende slagen maken. Omdat de wind zwak is en de golven sterk kunnen we niet met de boeg door de wind komen en maken we telkens een ererondje om op die manier door de wind te gaan. Doordat we de koers met 100 graden veranderen moeten we steeds goed opletten en opnieuw orienteren, want in de buurt van de eilanden zijn er wel verschillende schepen. Om 6.00 uur 's ochtends gaan we nog met 1,6 kn. Dat schiet niet op. We dobberen een poosje en vanaf 8.00 begint er weer een zacht windje te blazen en gaan we weer. We zeilen heel actief, ieder zuchtje wind pakken we en we sturen heel sterk op. Het gaat goed tot 15.00 uur, dan zijn we al vlak bij de marina, in feite voeren we er recht op af, dan is het gedaan met de pret. De wind valt weg en de stroming neemt ons mee naar de oostkant van het eiland. Tja en dan komt nu die aap uit de mouw, eigenlijk twee apen. In mijn verslagen geef ik weer hoe wij de tocht ervaren, ik hoef niks aan te dikken of te overdrijven, we vinden het zo allemaal wel avontuur genoeg, dus ik ben er eigenlijk erg eerlijk in, maar soms laat ik wel even wat weg. Er is nieuws wat het thuisfront erg kan verontrusten, terwijl wij er zelf goed mee om kunnen gaan en dit was zo een situatie. We hadden ons op de Cabo Verde erg uitgesloofd, er moest veel met het schip gebeuren, we waren dan ook goed moe, vooral ook omdat we een zware tocht achter de rug hadden. Nu was er een heerlijk rustig weatherwindow en daar hadden we zin in. Het vertrek ging al niet helemaal soepel, dat hebben jullie kunnen lezen, maar rustig weer, zon en zee, daar kunnen we wel wat mee. De Happy Bird was weer in prima staat, we waren er helemaal klaar voor. Alleen kreeg Roderick de tweede dag op zee heel erg last van zijn arm. Waarschijnlijk een zenuwontsteking in zijn polsgewricht. Nou een paar dagen rust, dan gaat het wel weer, dacht hij. Niet dus, hij kreeg een hele opgezwollen hand hangend aan een lamme arm, heel veel pijn en niets meer kunnen doen. Doodzielig en heel ellendig als je net weer aan een oversteek begonnen bent. We hebben er voor gekozen om door te varen, met een hele hoge dosis Ibuprofen samen met maagtabletten hebben we geprobeerd om de ontsteking af te remmen. Dat is uiteindelijk ook gelukt, zal ik alvast melden. Op een schommelend schip moet je je altijd met een hand vast blijven houden, bij de trap op met twee, hij was dus letterlijk gehandicapt, want hoe kun je iets pakken als je je vast moet houden en de andere hand niet kunt gebruiken. Dat was dus geen pleziertje. Hij kon zich niet meer aankleden, niet meer wat te eten pakken, ik maakte alles van te voren in hapklare brokken, maar hij kon de kom niet vasthouden met zijn lamme vlerk, dus uiteindelijk diende ik het eten op in een popcornemmertje, dat hij tussen zijn elleboog en zijn lichaam kon klemmen. Dat soort dingen. Gelukkig kan ik zelf het schip goed de baas, dus probeerde ik de zeilen goed te zetten voor hem zodat hij in ieder geval een paar uur wacht kon houden om mij af te lossen. Gelukkig kon hij wel de radio bedienen, weer ophalen mails verzenden, want dat kost veel tijd, dat zou ik er niet meer bij kunnen hebben. En toen kreeg de motor een probleem met het koelwatersysteem. Roderick heeft liggend op de grond geprobeerd het op te lossen, ik de klemmen los draaien, alles aanreiken, hij klooien en dan kreeg hij de slangen weer niet los, totdat sterke Bertha met de spierballen er weer bij kwam. Kortom geen succes, hij had daardoor zoveel pijn en dan weer vanaf de vloer uit de kreukels komen op een slingerend schip, terwijl je jezelf niet kunt opduwen. Dus hebben we de motor gelaten voor wat hij was, zeilend komen we er ook wel. En zoals jullie gemerkt hebben, dat is ook zo gegaan. De pijn werd zo hevig, dat hij ook de nachtwacht niet meer kon waarnemen, dus heb ik een bedje buiten gemaakt, de wekkers gezet en iedere twintig minuten rondgekeken. En eigenlijk ging het allemaal best, we waren alleen allebei hondsmoe natuurlijk. Na een paar dagen rust, begon de zwelling heel langzamerhand af te nemen, maar hij mocht absoluut niks doen en de medicijnen hebben we heel hoog gehouden. Overdag lagen we lui op de kuipbanken met een stapel kussens, het was lekker zeilen en later kon hij ook steeds meer meedraaien met de wachten. En dit was dus de reden dat wij gewoon lagen te dobberen en wegdreven met de stromng. Jammer, we hadden diesel genoeg, we hadden binnen een paar uur binnen geweest. Maar goed, dat was dus niet zo, dus donderdag drijven we langzaam weg, de zon ging onder, stikdonker tot 02.00 uur, als er eindelijk een streepje maan opkomt. We drijven het hele eiland langs, helverlicht, je kunt de straten zien, zo dichtbij zijn we. De nacht was heel koud, natuurlijk balen wij ook op zo'n moment, we moeten wacht houden voor de scheepvaart, we hebben nu al twee nachten niet normaal geslapen, niet leuk dus. Maar om 04.00 uur vrijdagochtend komt de wind weer aangeblazen en zeilen we weer, dan is meteen een groot deel van het leed geleden. We maken een groot aantal slagen en zowaar zijn we tegen 08.00 uur weer vlak voor de haven, op 6 nm afstand, 10.6 km. En toen kregen we een harde draaiende wind, recht uit het noorden, precies waar de haven ligt, dus maken we een grote slag, maar de wind draaide ook weer, dus dat schoot niet op. Je kunt ook overdrijven, we hebben de haven opgeroepen en gevraagd om ons naar binnen te slepen. Voor de havendinghy bij ons was, kregen we nog een grote boost van de wind, waardoor we in sneltreinvaart richting haven gingen, begeleid door een dertigtal dolfijnen, een grote rode zeeschildpad en een haai. Daar kwamen de heren al aangevaren, maar wij gingen nog zo lekker, dat we zo ver mogelijk doorgezeild hebben, het laatste stukje hebben ze ons tussen de pieren de haven in gesleept. Om half 12 vrijdag lagen we afgemeerd. De trip is uiteindelijk 1525 nm geworden en op 3 nm na helemaal op zeil volbracht in 17 dagen. Onze positie is 37 44.28N 025 39.93W op het eiland Sao Miguel. Ponta Delgada ziet er heel aantrekkelijk uit. Evaluatie: het was jammer dat Roderick zo een pijn had, dat is afschuwelijk om te zien ook, daar hebben we beide onder geleden, maar verder hebben we ons weer prima geweerd en was het eigenlijk qua zeilen ook een prima overtocht. En we zijn wederom trots op onszelf.

 

 

 

Verzonden met Windows Mail

Sao Miguel

We zijn er, nog heel wat te vertellen maar niet nu. Veel liefs Roderick en Yvonne

Sent from Windows Mail

dag 16 CV naar Azoren

Dag 16 oversteek Cabo Verde naar de Azoren, woensdag 27 april 2016.
Vannacht hebben we lekker door gehaald, wind vanuit WZW tussen 12 en 16 knopen, dat gaat natuurlijk prima. Tijdens mijn nachtwacht kreeg ik zelfs een tijd 24 kn wind en gingen we met bijna 7 knopen door de donkere nacht dwars op de golven, dus dat werd reven, daarna nogmaals reven om met een vaart van 6 kn door te kunnen varen. Het werd actief zeilen om zo hoog mogelijk aan de wind te blijven, de golven gooien continue de koers in de war. Je blijft goed wakker op die manier. Hoe noordelijker we komen, hoe kouder het wordt. Vannacht was het 18 graden, maar met een continue wind over het water, voelt het echt koud. Maar dit is een lachertje voor jullie natuurlijk met een Koningsdag met hagel. De hele verdere dag konden we ook goed opschieten, om 21.00 u ur is onze positie 36 36.87N 025 35.78W met op de teller 1399 Nm. Morgen aankomst??? Groetjes R&Y.

----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com