We gaan vrolijk door. De dag van gisteren kon niet voortdurend feest blijven, in de nacht hadden we last van veel draaiwinden en rotgolven, maar de snelheid bleef er lekker in, alleen kun je niet altijd de koers blijven volgen, die je zelf graag zou willen. Vanochtend (don) het passaattuig, 2 fokken op het voorstag, ieder aan een kant, weer terug gebracht tot 1 zeil, dan zijn we beter manoeuvreerbaar. Helaas om te beginnen niet zo'n stralende dag, dichtbewolkt en tussen door nog een gigantische hoosbui. We hebben een flinke afstand afgelegd in het etmaal tussen woe 12 uur en don 12 uur. 132,5 Nmijl, ong 250 km.
Nu vanmiddag is het weer zonnig, maar de winden draaien alle kanten op. Op dit traject zou de wind uit het ZuidOosten komen, lekker windje mee, maar dat doet hij mooi niet. Voornamelijk uit NW recht op onze neus met af en toe een uurtje Oost ertussendoor. We moeten dus opkruisen om er tegen in te komen, maar als we de slag terugmaken, is de wind net zo gedraaid, dat we bijna op het zelfde punt aanbeland zijn, na 12 Nm varen geen meter opgeschoten. Maar de aanhouder wint. Eens zal de ZO wind wel weer terugkomen. De eilanden van Beleb gaan we toch niet bezoeken, daar zouden we vandaag aangekomen zijn, maar we komen net lekker in ons ritme, 3 uur slapen, 3 uur wacht, dat we besloten hebben gewoon door te varen. Onze positie is om 1600 L.T 19.43.719 S 161.36.790 E. Tot Mails, R&Y
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
woensdag 7 augustus 2013
dinsdag 6 augustus 2013
Woensdag 7 aug 2013
Dinsdag 2e dag hadden we stom weer, dichtbewolkt, miezerig. Alles grijs. De wind werd steeds minder, na een aantal uren de motor aan gehad te hebben, want zonder zon, zonder wind en zonder vaart komen we in gebrek aan electriciteit voor de apparatuur. Maar we kunnen niet eideloos doordieselen, want zoals al vaker verteld, hebben we voor ongeveer 6 dagen diesel en de tocht duurt tegen de 30 dagen. Dus alle zeilen klein en strak gezet en dobberen maar in wederom een stikdonkere nacht. Evengoed hebben we de 2e dag alsnog 86.5 Nm afgelegd. Woensdagochtend Oh wonder: een echte zonsopgang! Een blauwe lucht! en dan ook nog eens een passerend vrachtschip! Het kon niet op! En nu is het 14.00 LT en we hebben een super-de-luxe verwendag. Lekker warm, kalm zeetje, stabiele wind, heldere lucht. We hebben de Passaatzeilen gezet en het schip vaart zichzelf. Sinds vanochtend niets meer hoeven veranderen. We liggen boekjes lezend op de kuipbanken. Hoe wreed kan een overtocht zijn! Onze positie is om 14.00 uur: LT: 20.38 S, 163.21 E. Tijd om aan onze rijst met kipfilet erwtjes en pindasaus te beginnen op ons buitenterras. Liefs van ons. R&Y
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
maandag 5 augustus 2013
1e dag op weg naar Indonesia
Hallo allemaal, we hebben bijna de eerste dag er op zitten, het is nu dinsdag, 06 aug.2013, 11.00 LT, Onze positie is 21.28.780 S 164.46.750 E. We zijn blij dat we onderweg zijn, zo'n laatste dag is altijd hectisch. Roderick was uren weg langs alle officials om ons uit te klaren, dan de marina afrekenen, een laatste gasfles omwisselen, ook al is hij nog niet helemaal leeg, de laatste verse baguettes en dan kunnen we. Eerste stop, het dieselstation, waar beide tanks en alle jerrycans afgevuld moeten worden, dan ben je zo weer een uur verder. En dan echt op pad, de wind is niet zo hard en recht achter, dat levert niet veel snelheid op, maar wel veel geschommel, het is flink koud en dichtbewolkt met af en toe een bui. Al direct grijpen we in op het vaarplan, de uitgang door het buitenrif, die gepland stond, halen we op deze manier nooit voor donker, dus rechtsomkeerd om een eerdere pas te nemen. De zeegang valt mee buiten. Onze eerste doorwaakte nacht zit er weer op, geen maan geen sterren, pikdonker. Dikke truien, lange broeken, zeilpakkenwerk. Maar prima doorstaan, nu is de kop eraf, de eerste 110 Nm zijn afgelegd en nog zijn we halverwege het eiland New Caledonia, dat heel langgerekt en smal is. Op naar de volgende 2900 Nm. Groetjes R&Y
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
dinsdag 30 juli 2013
dinsdag, 30 juli 2013, Baie de Prony
Hoi allemaal, inderdaad had ik geen zin een stukje te schrijven, we waren van plan deze week een beetje te pierewaaien, maar het werd veel waaien en nog meer pieren. We hebben noodweer gehad op ons idyllische ankerplekje, waar we helemaal alleen lagen. Tropische stortbuien, zo hard, dat horen en zien je verging. Dat was niet het ergste, maar door al dat water, ontstonden er allemaal watervallen op de bergen en kwam er een gigantische modderstroom naar beneden, waardoor het water totaal ondoorzichtig bruin werd. Dat is niet prettig als je midden tussen de riffen ligt. Rukwinden kwamen als gekken van de berg afrazen, we lagen te gieren achter ons anker. Maar uiteindelijk is het toch allemaal weer goedgekomen. We zijn nog een dag blijven liggen, totdat het water weer wat tot rust was gekomen en vanochtend zijn we vertrokken. We zijn naar het gebied gevaren, waar we kans hadden om walvissen te treffen, maar helaas geen een gezien. Er moeten er in dit gebied nu tussen de 200 en 600 zijn. We hadden wel een heerlijke zeiltocht, het zonnetje liet zich weer zien, de golven hadden een grote interval, waardoor je heerlijk soepel door het water gaat. Boven land hingen weer dikke regenwolken, dus wij hadden het reuze naar onze zin. Op een gegeven moment viel de wind bijna helemaal weg en hebben we rechtsomkeert gemaakt op weg naar de baai van Prony, waar intussen ook het zonnetje doorgekomen is. Nu liggen we wederom op een heel idyllisch plekje, een mooie baai, doodstil water, zingende vogels en nu het donker is kwakende kikkers en krekels. Onze positie is 22.23.933 S , 166.54.845 E. Ankergebied G, voor de ingewijden. Morgen blijven we hier ook nog en dan zien we wel weer. Liefs van ons. R&Y.
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
zondag 28 juli 2013
Port Koube, maandag 29 juli 2013
Maandag 29 juli 2013 wil Yvonne geen blog maken want er is niets te beleven volgens haar.
Tja ze heeft natuurlijk gelijk, zoal altijd, maar ik wil even melden dat we genoeg regen hebben gekregen om ons rubberbootje 2 X vol te laten lopen.
Tijd om de voorraden op te ruimen enz.
We liggen nog steeds op dezelfde plaats dus eigenlijk valt er niets te vertellen.
Groetjes Roderick.
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Tja ze heeft natuurlijk gelijk, zoal altijd, maar ik wil even melden dat we genoeg regen hebben gekregen om ons rubberbootje 2 X vol te laten lopen.
Tijd om de voorraden op te ruimen enz.
We liggen nog steeds op dezelfde plaats dus eigenlijk valt er niets te vertellen.
Groetjes Roderick.
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
zaterdag 27 juli 2013
Port Koube, zaterdag 27 juli 2013
Vrijdag 26 juli 2013 zijn we weer vertrokken uit Marina Port Moselle, Noumea. We hebben nog een ruime week voordat we op weg gaan naar Indonesia. We gaan nog een paar dagen voor anker in een of andere baai. We willen eigenlijk naar Baie de Prony, wat verder naar het zuiden om misschien wat walvissen te zien. Maar het gedeelte waar ze waarschijnlijk verblijven is verboden voor alle scheepvaart, maar je mag wel a raison van 95 euro een tochtje meemaken met een touristenboot. We gaan in ieder geval die kant op. Er wordt regenachtig weer verwacht, maar daar kunnen we ook binnenzitten. Nog een laatste ritje supermarkt voor vers brood en vlees voor de komende dagen en meteen ook maar 9 kilo meel voor onderweg. Zo langzamerhand hebben we alles in huis. Betalen, losgooien en wegwezen. Eenmaal uit de beschutting van de baai, waait het behoorlijk. Er is hier eigenlijk altijd harde wind, aangezien die van ver over zee komt, is de wind behoorlijk koud. We zitten met truien aan in de kuip. Op het vasteland regent veel vaker dan op zee, de wolken blijven op de bergen hangen. De wind komt zoals bijna altijd hier uit het Zuid Oosten, dat is de richting die wij op moeten. De hele weg moeten we opboksen tegen de golven en de stroom. Ik heb het echt heel koud. We moeten opkruisen tegen de wind en heel wat slagen maken om alle riffen en eilandjes te ontwijken. Op een gegeven moment vinden we het wel mooi geweeest en besluiten bij Baie Ouie, waar we al eens eerder een stop gemaakt hebben, te overnachten. We moeten namelijk nog meer dan 9 Nm. tegen de onderhand hogere golven en harde wind in en dat halen we niet voor donker. Eenmaal voor anker in de diepe baai, lig je rustig en dan voel je je toch heel voldaan over de tocht. We zijn flink uitgewaaid, rozig en moe van het continue je balans zien te vinden tijdens het aan de wind zeilen tegen de beukende golven, om 18.00 uur vallen onze oogjes toe. R. stapt direct in bed, meestal moeten we 's nachts er ook nog een keer uit om te checken, niet veel later kruip ik er lekker bij.
Zaterdag, 27 julie 2013, we hadden niet zo'n haast, het is buiten grijs en grauw, het regent en we moeten toch nog wachten, omdat het getij nu niet gunstig is om het smalle Canal Woodin door te varen. We hebben anders te veel last van de stroom en de golven. Zo'n kanaal is net een trechter, waar met veel druk het oceaanwater doorheen geperst wordt. Om 10 uur is er bijna geen wind en besluiten we onze kans te nemen. Lekker gaat het, weliswaar alleen op de motor, maar dat is hier wel even prettig. Aan het eind van het kanaal ligt Baie de Prony, een heel diepe baai in het vasteland, waar het goed ankeren is, maar zoals al gezegd, de regenwolken blijven ook allemaal boven het vasteland hangen, aan de overkant ligt Ile Ouen, wat lagere bergen en zo te zien zonder regen. Nou gaan we toch daar naar toe. De aanloop naar deze ankerbaai is spannend. Er liggen losse riffen om het eiland heen en aan het eiland zelf vast ver in zee stekende riffen. Maar de zon staat goed en we kunnen het vrij goed zien. De doorgangen zijn heel smal met veel stroming. En nu liggen we alleen op de wereld in een mooie ankerbaai tussen de bergen, Port Koube, pos 22.26.859 S, 166.48.864 E. Strandje met palmbomen tegenover ons, het water verder omzoomd door mangrovebomen, klein riviertje mondt in het water uit. We zijn net klaar om buiten te gaan zitten, ziet Roderick iets in het water tamelijk vlakbij. Verrekijker erbij: Ja, heel duidelijk een haaienvin, die zoals in de film heen en weer kruist, net boven water. Het is een blacktip reef haai, we kijken nog even goed en zien er dan nog een. Ze blijven continue op een bepaalde plaats heen en weer gaan. Daar zal dan wel wat te halen zijn. Als het water wat gaat zakken, roeien we (lees Roderick) met de dinghy naar de kant. De bergen hebben hier een oranje laag, een soort klei, wat door de regen hier in het water afgezet wordt. Als we met de dinghy bij het strandje aangeland zijn en ik uitstap, zak ik tot aan mijn kuiten in de modder, mijn schoenen zitten zo vast gezogen, dat ik er uit moet stappen en ze met de hand los moet trekken. We wandelen een stukje langs de waterlijn, het stikt van de krabben, overal holen, er moeten ook grote kokoskrabben zitten, want we zien overal geslooptje kokosnoten liggen, Ook veel kapotte heel grote schelpen en doornenkroon slakkenhuizen. Het voelt echt als Robinson Crusoe. Als we weer terug met de dinghy willen, moeten we eerst weer door de modder waden, we hebben zulke smerige benen, oranje als indianen. Je kunt je voeten niet spoelen, want als je weer een voet verzet, zit je weer onder. De schoenen in een plastic tas gepropt en dan proberen de dinghy al op dit ondiepe gedeelte weg te peddelen. Eenmaal terug aan boord is Roderick een uur bezig om de rubberboot zijn eigen grijze kleur te geven en met een tandenborstel onze schoenen weer bruikbaar te maken. Als je die vieze zooi laat zitten, trekt die oranje kleur overal in. Als ik druk bezig ben om telkens emmertjes schoon water uit de zee te putsen en weer weggooien, komt er een grote vis langs om te kijken wat er aan de hand is. Dat hebben we al een paar keer meegemaakt. Het is een knots van een zeebaars. Nog even een lekker drankje in de kuip en dan zit de dag er weer op. 18.00 uur is het pikdonker, dus meestal liggen we al om 20.00 uur in bed, maar dat hebben we ook wel nodig, want meestal starten we de dag ook al om 6.00 's ochtends. Zien wat de dag van morgen ons weer brengt. Groetjes R&Y.
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Zaterdag, 27 julie 2013, we hadden niet zo'n haast, het is buiten grijs en grauw, het regent en we moeten toch nog wachten, omdat het getij nu niet gunstig is om het smalle Canal Woodin door te varen. We hebben anders te veel last van de stroom en de golven. Zo'n kanaal is net een trechter, waar met veel druk het oceaanwater doorheen geperst wordt. Om 10 uur is er bijna geen wind en besluiten we onze kans te nemen. Lekker gaat het, weliswaar alleen op de motor, maar dat is hier wel even prettig. Aan het eind van het kanaal ligt Baie de Prony, een heel diepe baai in het vasteland, waar het goed ankeren is, maar zoals al gezegd, de regenwolken blijven ook allemaal boven het vasteland hangen, aan de overkant ligt Ile Ouen, wat lagere bergen en zo te zien zonder regen. Nou gaan we toch daar naar toe. De aanloop naar deze ankerbaai is spannend. Er liggen losse riffen om het eiland heen en aan het eiland zelf vast ver in zee stekende riffen. Maar de zon staat goed en we kunnen het vrij goed zien. De doorgangen zijn heel smal met veel stroming. En nu liggen we alleen op de wereld in een mooie ankerbaai tussen de bergen, Port Koube, pos 22.26.859 S, 166.48.864 E. Strandje met palmbomen tegenover ons, het water verder omzoomd door mangrovebomen, klein riviertje mondt in het water uit. We zijn net klaar om buiten te gaan zitten, ziet Roderick iets in het water tamelijk vlakbij. Verrekijker erbij: Ja, heel duidelijk een haaienvin, die zoals in de film heen en weer kruist, net boven water. Het is een blacktip reef haai, we kijken nog even goed en zien er dan nog een. Ze blijven continue op een bepaalde plaats heen en weer gaan. Daar zal dan wel wat te halen zijn. Als het water wat gaat zakken, roeien we (lees Roderick) met de dinghy naar de kant. De bergen hebben hier een oranje laag, een soort klei, wat door de regen hier in het water afgezet wordt. Als we met de dinghy bij het strandje aangeland zijn en ik uitstap, zak ik tot aan mijn kuiten in de modder, mijn schoenen zitten zo vast gezogen, dat ik er uit moet stappen en ze met de hand los moet trekken. We wandelen een stukje langs de waterlijn, het stikt van de krabben, overal holen, er moeten ook grote kokoskrabben zitten, want we zien overal geslooptje kokosnoten liggen, Ook veel kapotte heel grote schelpen en doornenkroon slakkenhuizen. Het voelt echt als Robinson Crusoe. Als we weer terug met de dinghy willen, moeten we eerst weer door de modder waden, we hebben zulke smerige benen, oranje als indianen. Je kunt je voeten niet spoelen, want als je weer een voet verzet, zit je weer onder. De schoenen in een plastic tas gepropt en dan proberen de dinghy al op dit ondiepe gedeelte weg te peddelen. Eenmaal terug aan boord is Roderick een uur bezig om de rubberboot zijn eigen grijze kleur te geven en met een tandenborstel onze schoenen weer bruikbaar te maken. Als je die vieze zooi laat zitten, trekt die oranje kleur overal in. Als ik druk bezig ben om telkens emmertjes schoon water uit de zee te putsen en weer weggooien, komt er een grote vis langs om te kijken wat er aan de hand is. Dat hebben we al een paar keer meegemaakt. Het is een knots van een zeebaars. Nog even een lekker drankje in de kuip en dan zit de dag er weer op. 18.00 uur is het pikdonker, dus meestal liggen we al om 20.00 uur in bed, maar dat hebben we ook wel nodig, want meestal starten we de dag ook al om 6.00 's ochtends. Zien wat de dag van morgen ons weer brengt. Groetjes R&Y.
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
vrijdag 19 juli 2013
Ilot Maitre
Vrijdag, 19 juli 2013, Ilot Maitre.
Hoi allemaal, zoals gezegd zijn we er weer even vandoor. We waren van plan op zoek naar walvissen te gaan, maar het weer is niet best, dus verandering van plan.De Humpbacks komen hier naar toe om te paren en te baren. We hebben dinsdag nog een aantal administratieve zaken geregeld en gave Zuidzeestof gekocht om de kussens voor onze eethoek in Anjum te bekleden. Woensdag zijn we ondanks de regen toch uit de marina vertrokken. Iedereen verklaarde ons voor gek, maar wij vonden het wel een goed idee. Als we in de marina liggen zijn we altijd zo hard bezig met allerhande zaken. We zijn dan altijd bekaf. Nu gaan we gewoon ergens voor anker en als het nog steeds regent gaan we gewoon eens rustig een boekje lezen. Dat lijkt ons wel, dus zo gezegd zo gedaan. We zijn maar 5 nm verderop gevaren naar Ilot Maitre en daar aan een mooring afgemeerd.22.20 S, 166.24 E, vlakbij de stad Noumea.We liggen net, komt er een grote schildpad gedag zeggen. Wat een welkom! En inderdaad het giet en je waait uit je hemd, we hebben ons verder lekker in de kajuit geinstalleerd en vermaken ons wel. De temperatuur is best lekker, maar de harde wind over het water maakt het toch wel koud. Geeft niks, op dit moment heb ik niet zoveel wensen. Het Ilot Maitre is een heel klein eiland met een luxe resort erop, gesitueerd op een heel uitgestrekt rif. Het rif is ongeveer 20 keer groter, dan het eiland dat je ziet,
Je moet goed via het midden aanvaren, want bij hoogwater en met deze golven kun je het rif niet onderscheiden. In de loop van de middag klaart het wat op en wordt direct het water doorzichtiger. Er zwemmen zoveel vissen om de boot. Niet alleen hele scholen lichtgevende blauwe kleintjes, maar ook hele grote jongens. Gelukkig heb ik nog een oud stokbrood. Wat een joekels. 's Nachts gaat het ankeralarm af, omdat we volledig om de mooring heen gedraaid zijn, maar gelukkig niets aan de hand, alleen een aantal keer je bed uit, maar dat weten we al niet beter. Donderdagochtend komt de zon door en is de wind wat gaan bedaren, het is om 10 uur laag water, dus de mooiste tijd om te snorkelen. Ik moet mezelf even overwinnen, met zoveel grote jongens om ons heen. Wel lekker mijn lange wetsuit aan, dat voelt wat veiliger en is ook wat warmer, het water is behoorlijk aan de koude kant. Eenmaal onder water ben ik al direct weer in verrukking, wat een zooitje vissen, wat een grote, ik ben omgeven door wel een stuk of 60 vissen van tussen de 60 cm en 1 meter. We hebben ook weer een paar Remora's onder de boot. Maar met dit formaat om me heen, ga ik toch niet voeren. Flink afgekoeld klim ik weer aan boord, Roderick was ook even meezwemmen, maar die houdt het meestal wel wat eerder voor gezien. Hopen dat de zee wat kalmer wordt dan kan ik misschien morgen aan de rand van het rif snorkelen, daar is het meeste koraal en zijn de gekleurde koraalvisjes. De wind houdt aan, maar we kunnen wel lekker in de kuip zitten, zonnetje erbij, niks mis mee, af en toe even in de diepte loeren. Wat gaat daar nou? Er komt een grote schim voorbij, Nee, geen walvis, maar toch iets heel groots. Lijkt wel een haai, nee toch niet, het is ook geen dolfijn, want hij zwemt als een vis, het is knoertgroot, maakt een paar rondjes om de boot en blijft vervolgens een poosje onder de rubberboot hangen. Zijn staart lijkt op die van een tonijn, zijn kop op een grote Mahi Mahi, maar die zijn niet zo groot. Geen idee.
Even later komt er weer een schildpad langs, deze is zo vriendelijk om even voor de foto te poseren voor hij onderduikt, we kunnen hem naar de bodem zien zwemmen, het is hier 5 meter diep.
Tja dan wordt het toch tijd voor mij om actie te ondernemen, onderwatercamera mee, snorkel op en zo in mijn zwempak de plons in. Brr, koud. En hoe was het eigenlijk met die grote vis, die ben ik in mijn enthousiasme alweer vergeten, maar die is gelukkig even een baaitje om. De schildpad loopt op de bodem te grazen. Ik blijf erboven zwemmen, eens moet hij weer adem halen, maar we weten uit ervaring dat dat wel even kan duren. Ik zwem een stukje weg, om hem de ruimte te geven, maar hij blijft lekker doorknabbelen. Ik wordt kouder en kouder, kom nou jongen! Na ongeveer een half uur, zwemt hij inderdaad naar boven, gauw wat foto's gemaakt en dan hijs ik mezelf aan boord. Ik ben werkelijk verkleumd. Je moet er wat voor over hebben. De rest van de dag geen teen meer in het water gehad.
Nu is het vrijdag, de wind die zou afnemen tot ongeveer 9 knopen, heeft het niet helemaal begrepen, het waait nu nog steeds 18-25 knopen. De wind giert door het want. Toch bij laagwater even wezen snorkelen, Roderick heeft me met de dinghy naar de rand van het rif gebracht. Wauw dat is weer genieten, prachtig koraal in allerhande vormen, heel groot bekerkoraal, allerhande struikachtig koraal en in schitterend kleuren, blauw, paars, geel, roze. Schitterend. Ik heb maar een klein stuk afgewerkt, er was zoveel te zien. Ik ben weer doorgegaan tot ik echt te koud werd, ook met mijn pak aan. Het voelt een beetje als Zandvoort vroeger, bibberend boven komen en dan met een dikke trui en een kop warm drinken in de zon weer bij warmen. Roderick is de hele middag bezig geweest om het leren foedraal om het grote stuurwiel opnieuw te naaien. Door de UVstraling vallen alle stiksels uit elkaar. Ach heeft hij ook wat te doen. Nu zitten we weer kneuterig binnen, om 18.00 wordt het donker en te koud voor buiten. De wind doet er nog een schepje boven op en het tij draait net om, we liggen dwars op de golven heen en weer te rollen. Maar we amuseren ons wel. We moeten toch nog op onze visa wachten en het is hier hartstikke mooi, de ongemakken nemen we op de koop toe. Morgen weer een duikje wagen. Groetjes van ons. Roderick en Yvonne
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Hoi allemaal, zoals gezegd zijn we er weer even vandoor. We waren van plan op zoek naar walvissen te gaan, maar het weer is niet best, dus verandering van plan.De Humpbacks komen hier naar toe om te paren en te baren. We hebben dinsdag nog een aantal administratieve zaken geregeld en gave Zuidzeestof gekocht om de kussens voor onze eethoek in Anjum te bekleden. Woensdag zijn we ondanks de regen toch uit de marina vertrokken. Iedereen verklaarde ons voor gek, maar wij vonden het wel een goed idee. Als we in de marina liggen zijn we altijd zo hard bezig met allerhande zaken. We zijn dan altijd bekaf. Nu gaan we gewoon ergens voor anker en als het nog steeds regent gaan we gewoon eens rustig een boekje lezen. Dat lijkt ons wel, dus zo gezegd zo gedaan. We zijn maar 5 nm verderop gevaren naar Ilot Maitre en daar aan een mooring afgemeerd.22.20 S, 166.24 E, vlakbij de stad Noumea.We liggen net, komt er een grote schildpad gedag zeggen. Wat een welkom! En inderdaad het giet en je waait uit je hemd, we hebben ons verder lekker in de kajuit geinstalleerd en vermaken ons wel. De temperatuur is best lekker, maar de harde wind over het water maakt het toch wel koud. Geeft niks, op dit moment heb ik niet zoveel wensen. Het Ilot Maitre is een heel klein eiland met een luxe resort erop, gesitueerd op een heel uitgestrekt rif. Het rif is ongeveer 20 keer groter, dan het eiland dat je ziet,
Je moet goed via het midden aanvaren, want bij hoogwater en met deze golven kun je het rif niet onderscheiden. In de loop van de middag klaart het wat op en wordt direct het water doorzichtiger. Er zwemmen zoveel vissen om de boot. Niet alleen hele scholen lichtgevende blauwe kleintjes, maar ook hele grote jongens. Gelukkig heb ik nog een oud stokbrood. Wat een joekels. 's Nachts gaat het ankeralarm af, omdat we volledig om de mooring heen gedraaid zijn, maar gelukkig niets aan de hand, alleen een aantal keer je bed uit, maar dat weten we al niet beter. Donderdagochtend komt de zon door en is de wind wat gaan bedaren, het is om 10 uur laag water, dus de mooiste tijd om te snorkelen. Ik moet mezelf even overwinnen, met zoveel grote jongens om ons heen. Wel lekker mijn lange wetsuit aan, dat voelt wat veiliger en is ook wat warmer, het water is behoorlijk aan de koude kant. Eenmaal onder water ben ik al direct weer in verrukking, wat een zooitje vissen, wat een grote, ik ben omgeven door wel een stuk of 60 vissen van tussen de 60 cm en 1 meter. We hebben ook weer een paar Remora's onder de boot. Maar met dit formaat om me heen, ga ik toch niet voeren. Flink afgekoeld klim ik weer aan boord, Roderick was ook even meezwemmen, maar die houdt het meestal wel wat eerder voor gezien. Hopen dat de zee wat kalmer wordt dan kan ik misschien morgen aan de rand van het rif snorkelen, daar is het meeste koraal en zijn de gekleurde koraalvisjes. De wind houdt aan, maar we kunnen wel lekker in de kuip zitten, zonnetje erbij, niks mis mee, af en toe even in de diepte loeren. Wat gaat daar nou? Er komt een grote schim voorbij, Nee, geen walvis, maar toch iets heel groots. Lijkt wel een haai, nee toch niet, het is ook geen dolfijn, want hij zwemt als een vis, het is knoertgroot, maakt een paar rondjes om de boot en blijft vervolgens een poosje onder de rubberboot hangen. Zijn staart lijkt op die van een tonijn, zijn kop op een grote Mahi Mahi, maar die zijn niet zo groot. Geen idee.
Even later komt er weer een schildpad langs, deze is zo vriendelijk om even voor de foto te poseren voor hij onderduikt, we kunnen hem naar de bodem zien zwemmen, het is hier 5 meter diep.
Tja dan wordt het toch tijd voor mij om actie te ondernemen, onderwatercamera mee, snorkel op en zo in mijn zwempak de plons in. Brr, koud. En hoe was het eigenlijk met die grote vis, die ben ik in mijn enthousiasme alweer vergeten, maar die is gelukkig even een baaitje om. De schildpad loopt op de bodem te grazen. Ik blijf erboven zwemmen, eens moet hij weer adem halen, maar we weten uit ervaring dat dat wel even kan duren. Ik zwem een stukje weg, om hem de ruimte te geven, maar hij blijft lekker doorknabbelen. Ik wordt kouder en kouder, kom nou jongen! Na ongeveer een half uur, zwemt hij inderdaad naar boven, gauw wat foto's gemaakt en dan hijs ik mezelf aan boord. Ik ben werkelijk verkleumd. Je moet er wat voor over hebben. De rest van de dag geen teen meer in het water gehad.
Nu is het vrijdag, de wind die zou afnemen tot ongeveer 9 knopen, heeft het niet helemaal begrepen, het waait nu nog steeds 18-25 knopen. De wind giert door het want. Toch bij laagwater even wezen snorkelen, Roderick heeft me met de dinghy naar de rand van het rif gebracht. Wauw dat is weer genieten, prachtig koraal in allerhande vormen, heel groot bekerkoraal, allerhande struikachtig koraal en in schitterend kleuren, blauw, paars, geel, roze. Schitterend. Ik heb maar een klein stuk afgewerkt, er was zoveel te zien. Ik ben weer doorgegaan tot ik echt te koud werd, ook met mijn pak aan. Het voelt een beetje als Zandvoort vroeger, bibberend boven komen en dan met een dikke trui en een kop warm drinken in de zon weer bij warmen. Roderick is de hele middag bezig geweest om het leren foedraal om het grote stuurwiel opnieuw te naaien. Door de UVstraling vallen alle stiksels uit elkaar. Ach heeft hij ook wat te doen. Nu zitten we weer kneuterig binnen, om 18.00 wordt het donker en te koud voor buiten. De wind doet er nog een schepje boven op en het tij draait net om, we liggen dwars op de golven heen en weer te rollen. Maar we amuseren ons wel. We moeten toch nog op onze visa wachten en het is hier hartstikke mooi, de ongemakken nemen we op de koop toe. Morgen weer een duikje wagen. Groetjes van ons. Roderick en Yvonne
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Abonneren op:
Posts (Atom)